โคมไฟขี้น้อยใจ

posted on 28 Oct 2009 16:37 by diaryand  in diaryand
ฉันเป็นโคมไฟ ที่ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยว
ผู้คนเดินผ่านไปมาอย่างไม่สนใจ
บางวันมีสุนัขผ่านมาแวะทักทาย

แต่ยามค่ำคืนฉันต้องยืนส่องแสงเพียงลำพัง

    วันหนึ่งมีคนเอาเก้าอี้มาตั้ง
มีคนมานั่งเล่นทุกคน ฉันเริ่มหายเหงา
แต่ทุกคนมานั่งชมแสงจันทร์แสงดาว ไม่มีใครสนใจฉันเลย
ฉันรู้สึกน้อยใจ จึงดับไฟให้มืดลง
ไม่มีใครกล้ามานั่งที่เก้าอี้อีก เพราะความมืด
เก้าอี้จึงถูกย้ายออกไปที่อื่น ความเงียบกลับมาอีกครั้ง
ก่อนไปเก้าอี้บอกฉันว่า....

"ถึงคนที่มานั่งไม่ได้มานั่งเพื่อดูเธอ แม้แสงไฟจากเธอจะสวย
สู้แสงจันทร์หรือแสงดาวไม่ได้ แต่ทุกคนก็รู้ว่า ที่ตรงนี้มีเก้าอี้
และมีโคมไฟอยู่ พวกเค้าจึงเลือกมานั่งที่นี่ อย่างน้อยเค้าก็
เห็นความสำคัญของเธอมากกว่าความสวย"

ใช่... ของแต่ละสิ่งเกิดมาเพื่อทำหน้าที่แตกต่างกัน
ฉันจึงเปิดแสงไฟให้แถวนั้นสว่างเหมือนเดิม
เก้าอี้จึงถูกยกกลับมาวางไว้ที่เดิม
มีคนกลับมานั่งชมแสงจันทร์และแสงดาวอีกครั้ง
และฉันก็ยืนดูพระจันทร์ดูดวงดาวพร้อมกับพวกเค้า...................
พระจันทร์กำลังส่งยิ้มให้ฉัน

ขอบคุณที่มาจาก Teenee.com

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ในที่สุดโคมไฟก็รู้คุณค่าของตัวเอง ดีจัง surprised smile

#1 By Prim on 2009-10-28 16:49

คนเรามักไม่ค่อยเห็นคุณค่าในสิ่งที่มีอยู่ จนกว่าจะเสียมันไป ถึงได้รู้....big smile

#2 By JasonX on 2009-10-28 16:56

your code here